روايت حسن بن سرى « قال : قلت لأبي عبد الله ( ع ) : الرجل يريد أن يتزوج المرأة يتأملها و ينظر الى خلفها و الى وجهها ؟ قال نعم لا بأس أن ينظر الرجل الى المرأة اذا أراد أن يتزوجها الى خلفها و الى وجهها » . سند روايت : همانطور كه قبلًا عرض شد سند روايت اشكال ندارد و ما آن را تمام مىدانيم . دلالت روايت : مرحوم شيخ انصارى مىفرمايند از اين روايت استفاده مىشود كه در نگاه كردن محدوديتى وجود دارد ولى ما مىگوييم « ينظر » در روايت براى دفع دخل توسعه است . پس مدلول روايت اين است كه فقط نگاه كردن به خلف و وجه جايز است و نگاه كردن به مو و غيره اشكال دارد . « ينظر » در روايت براى دفع دخل توسعه نيست . بلكه براى دفع دخل تضييق است به اين صورت كه وقتى امرى مىكنند به نگاه كردن از اول ذهن منصرف به روى طرف مىشود نه پشت چون نگاه متعارف شامل نگاه به پشت نمىشود پس شايد سائل شك داشته كه آيا نگاه كردن شامل پشت سر هم مىشود يا نه فقط شامل روى طرف مىشود و به همين جهت خلف و وجه را در سؤال ذكر كرده است و حضرت در جواب مىفرمايند هم روى و هم پشت سر را مىشود نگاه كرد و اين توسعهء ما سبق ( در جواز نظر وجه فقط ) است نه تضييق كه مرحوم شيخ مىفرمايند . و ) بيان حدّ اعلاى جواز نظر در رواية يونس بن يعقوب 1 - متن روايت : « على بن الحسن بن فضال عن محمد بن الوليد و محسن بن احمد جميعاً عن يونس بن يعقوب قال سألت أبا عبد الله ( ع ) عن